احكام و قوانين اسلامى چه جايگاهى دارد ؟ جايگاه طبّ پيشگيرى در اسلام بررسى متون اسلامى به روشنى نشان مىدهد كه يكى از اهداف اصلى و حكمت‌هاى مهمّ احكام و مقرّرات اسلامى ، طبّ پيشگيرانه ، از طريق پيشگيرى از بيمارىها و تأمين سلامت انسان است . خداوند متعال ، تصريح مىكند كه قرآن و برنامه‌هاى نورانى و حياتبخش آن ، جامعه بشر را به راه‌هاى تأمين سلامت ، ره نمون مىگردد : " يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ . « 1 » خداوند ، هر كه را از خشنودى او پيروى كند ، به وسيله آن [ كتاب ] به راه‌هاى سلامت ، ره نمون مىشود " . بدين سان ، انسان مىتواند با پيوند با خدا و برنامه‌هايى كه او براى زندگى بشر ارائه كرده ، به بزرگ‌ترين نعمت‌هاى الهى دست يابد و نه تنها آخرت ، بلكه سلامت و سعادت و خوش‌بختى دنياى خود را نيز تأمين نمايد : " مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . « 2 » هر كس پاداش دنيا مىخواهد ، [ بداند كه ] پاداش دنيا و آخرت ، نزد خداست " . بر اين پايه ، در اسلام ، آنچه براى سلامت جسم و يا جان ، خطرناك و زيانبار است ، حرام يا مكروه است و آنچه براى سلامت انسان ، لازم و مفيد است ، واجب يا مستحب است و آنچه سود و يا زيانى براى جسم و يا جان ندارد ، مباح شناخته شده است . اين بدان معناست كه طبّ پيشگيرى ، در متن مقرّرات و احكام پنجگانه

--> ( 1 ) . مائده : آيه 16 . ( 2 ) . نساء : آيه 134 .